Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξιδάκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξιδάκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11/10/17

Πέντε μέρη που θα ήθελα να επισκεφθώ για πρώτη φορά

Photo by Porapak Apichodilok
from Pexels https://www.pexels.com/photo/blur-close-up-figure-focus-346696/

Επειδή δεν μου φτάνει η λίστα με τις δικές μου αναρτήσεις που περιμένουν να ανέβουν στο blog μου, είπα να βάλω και άλλες αναρτήσεις στη λίστα από την υπέροχη ιδέα της πρόκλησης της καλής φίλης Αντωνίας (aka Crazy Tourists). Μπορείτε να δείτε την αρχική της ιδέα εδώ. 

Πάντα μου άρεσαν τα ταξίδια και όσο μπορούσα ταξίδευα, βέβαια όλα αυτά πριν κάνω δίκη μου οικογένεια. Ελπίζω κάποια στιγμή να μπορέσω να ξανά ξεκινήσω τα ταξίδια. Τώρα για να διαλέξω 5 μέρη είναι αρκετά δύσκολο, γιατί υπάρχουν τόσα υπέροχα μέρη, αλλά θα κάνω τη προσπάθεια μου. 

1. Νέα Υόρκη. Έχει άλλο αέρα από το δικό μας και ο κόσμος δείχνει διαφορετικός. Τα ψηλά κτίρια του και το τεράστιο πάρκο του. Να πάω να δω εκεί που έχουν γυριστεί τόσες ταινίες. Να πάω στο άγαλμα της Ελευθερίας, στο Empire State Building.
Photo by Kai Pilger from Pexels
https://www.pexels.com/photo/bridge-brooklyn-bridge-buildings-city-534757/

2. Ντουμπάϊ. Πάντα μου άρεσε να πάω να δω τι έχουν καταφέρει να φτιάξουν οι Άραβες μέσα στην έρημο. Να δω αυτά τα υπέροχα κτίρια, το Burj Al Arab, τη μικρή Βενετία και τα υπέροχα συντριβάνια.
Photo by Walid Ahmad from Pexels
https://www.pexels.com/photo/woman-on-seashore-121603/

3. Ισλανδία. Να δω το άγριο τοπίο του αλλά και το Milky Way με τα υπέροχα χρώματα του. 
Photo by Pixabay from Pexels
https://www.pexels.com/photo/scenic-view-of-dramatic-sky-during-winter-258112/

4. Κίνα. Να περπατήσω το μεγάλο τοίχος, να δω το μουσείο με τους στρατιώτες από τερακότα. 
Photo by Manuel Joseph from Pexels
https://www.pexels.com/photo/mountains-clouds-historical-great-wall-of-china-19872/

5. Κούβα. Να ζήσω λίγο την τότε εποχή με τα παλιά αυτοκίνητα και να χορέψω στους δρόμους σάλσα. Να πάω στην παραλία Βαραντέρο αλλά και στην παλιά πόλη.
Photo by dwoodsi from Pixabay
https://pixabay.com/en/cuba-havana-habana-tourism-2125797/

Και πολλά ακόμα μέρη που δεν τα γράφω γιατί ο τίτλος γράφει 5 μέρη και όχι 105. Αυτό που θα ήθελα πολύ είναι να έχω αρκετά χρήματα για να μπορέσω να πάω στα περισσότερα μέρη από αυτά που θέλω.

Μπορείτε να διαβάσετε της Αντωνίας αλλά και της Μαρίνας.

Read More »

30/9/17

A Long Summer Vacation


Αν και κοντεύει να τελειώσει ο Σεπτέμβριος τώρα βρήκα χρόνο να κάτσω να ασχοληθώ με το blog μου και να γράψω τις διάφορες αναρτήσεις μου. Και έτσι ήρθε η ώρα να γράψω για το πως περάσαμε το καλοκαίρι μας στην Ελλάδα, και να μυρίσει λίγο καλοκαίρι και θάλασσα.

Οι διακοπές μας αυτό το καλοκαίρι ήταν μεγάλες σε διάρκεια. Εγώ με τον Φίλιππο κάτσαμε στην Ελλάδα 8 εβδομάδες. Τις πρώτες 4 εβδομάδες ήμασταν οι δύο μας και μετά ήρθε και ο Μάνος. Φύγαμε στις 18 Ιουνίου, που ήταν και η 6η επετείου γάμου μας. Ωραία το γιορτάσαμε εγώ Ελλάδα και εκείνος Αγγλία. Τις πρώτες μέρες τις περάσαμε Αθήνα γιατί είχα κάτι ψώνια που ήθελα να κάνω για τον μικρό. Μετά φύγαμε για το χωριό. Ε, λοιπόν αυτές οι 2 εβδομάδες ήταν γεμάτες παιχνίδια, μπάνια στη θάλασσα και περιπέτειες.


Με το πιεστικό στο χέρι για να βοηθήσει τον παππού να καθαρίσει τις σκάλες.

Ο παππούς και η θεία του τον γαργαλάνε και αυτός έχει λιώσει από τα γέλια.

Τις πρώτες μέρες δεν είχαμε προλάβει να πάμε παραλία
 και έτσι έπαιζε με την άμμο που είχε ο παππούς στο σπίτι.


Παίζει με τις ξαδέρφες του.

Παίζοντας με τον θείου του με τα νεροπίστολα.

Το ποτιστήρι πήρε τη θέση του και ο Φίλιππος άρχισε να τρέχει πάνω κάτω.  

Η πισίνα είχε βρει και αυτή τη θέση της. Είπαμε αγαπάει το νερό.

Καβάλα στον παππού στο κάστρο της Μεθώνης
για να δούμε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα.

Τώρα πια και χτίστης.

Επιστροφή στην Αθήνα για να υποδεχτούμε τον μπαμπάς μας, αλλά και να δούμε καλούς φίλους. Πήγαμε και στο Αστεροσκοπείο της Πεντέλης για να δούμε το Δία και Κρόνο (σας χρωστάω ανάρτηση). Μπάνια στην αγαπημένη μας παραλία και φυσικά χτίσιμο κάστρων. 


Ζωγραφίσαμε με ζυμάρι. (χρωστάω και εδώ ανάρτηση)



Το αστεροσκοπείο της Πεντέλης. 

Εγώ κοιτάω τον Δία μέσα από το μεγάλο τηλεσκόπιο.

Καφέ με παλιά φίλη από το Λύκειο.


Κάστρο με το μπαμπά.

Γυρίσαμε στο χωριό για να μπορέσουμε να ευχαριστηθούμε μπάνια, γιατί στην Αθήνα είναι κουραστικό να πηγαίνεις κάθε μέρα για μπάνιο, μιας και θέλεις καμιά ώρα να πας και άλλη τόση να γυρίσεις. Επιτέλους κανονίσαμε και βρεθήκαμε με την Ελένη (Καρυδότσουφλο) και την υπέροχη οικογένεια της. Επισκεφτήκαμε όλοι μαζί τα τρένα που έχει η Καλαμάτα, τα οποία έχω να πω ότι είναι κρίμα που είναι παρατημένα και δεν τα αξιοποιούν λιγάκι. Θα μπορούσαν να είναι σε λειτουργία, αν όχι όλα κάποια από αυτά, και να κάνουν μια μικρή διαδρομή εκεί στο χώρο που είναι. Πιστεύω ότι τα παιδιά, αλλά και γονείς θα τους άρεσαν πολύ. 

Μετά από το μπάνιο μας επιβάλλεται φαγητό.


3 από 4 παιδιά πάνω σε μι παλιά μηχανή τρένου.


Μπήκε με το θείο του στη θάλασσα που είχε κύματα.
Είχε γαντζωθεί πάνω του αλλά δεν ήθελε κιόλας να βγει.

Το κάστρο που φτιάξαμε με τη νονά μας.

Είδε το αντηλιακό της νονάς του που ήταν σε σπρέι και ήθελε να της βάλει.

Μετά είχε σειρά ο μπαμπάς.

Οι άντρες τις παρέας έχουν ανοίξει μεγάλο εργοτάξιο. 

Η χαρά του παιδιού. Τα νεροπίστολα πήραν φωτιά.
Τέτοιο γέλιο είχα καιρό να κάνω.

"Έλα νονά να σου δείξω πως κάνουν ποδήλατο".


Το μεγάλο μου αντράκι.

Πλέον ο μπαμπάς έχει γίνει ειδικός στην κατασκευή κάστρου.

Έπιασε και το αστέρι του.

Η τελευταία εβδομάδα μας ήρθε και δεν θέλαμε να περάσει. Θέλαμε και άλλες μέρες αυτό ήταν το μόνο σίγουρο. Αλλά το μόνο σίγουρο ήταν ότι αυτές τις μέρες ήταν γεμάτες.

Η χαρά του να φορέσει το ρολόι του παππού.

Παραλία Σχοινιά. Από όπου και να κοιτάξεις παραλία και θάλασσα. 

Πρώτη επαφή με κιθάρα. 

Και η επιστροφή μας. 

Βλέποντας τις φωτογραφίες μου θύμισαν πόσο υπέροχα περάσαμε. Γεμάτες όμορφες στιγμές που θα τις θυμόμαστε για καιρό.
Read More »

26/8/16

Summer vacations for two


Ήρθαν και πέρασαν αυτές οι διακοπές τόσο γρήγορα που θα ήθελα και άλλο. Δύο εβδομάδες κάτω στο εξοχικό, στα Παναμπέλια, τελικά δεν μου έφτασαν και νομίζω ότι και για τον Φίλιππο δεν έφτασαν.

Πέρσι ήταν οι πρώτες διακοπές μας, οι 3 μας, δες εδώ. Φέτος ήταν οι πρώτες διακοπές μας οι 2 μας, εγώ και ο Φίλιππος. Ο Μάνος έπρεπε να φύγει για Αγγλία (σας χρωστάω ανάρτηση για αυτό).

Φόρτωσα το αυτοκίνητο Δευτέρα μεσημέρι, μετά το μεσημεριανό μας, και φύγαμε για το εξοχικό. Διάλεξα να φύγουμε μετά το μεσημεριανό για να κοιμηθεί ο Φίλιππος στο μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής, γιατί ως μικρός και περίεργος για τα πάντα θα με ρωτούσε για καθετί που θα έβλεπε και δεν ξέρω αν θα άντεχα και τις 3 ώρες του ταξιδιού. Ευτυχώς κοιμήθηκε γύρω στις 2 ώρες παρά κάτι και ξύπνησε λίγο μετά την Τρίπολη στη νέα γέφυρα στη Τσακώνα, που όταν την είδε το πρώτο πράγμα που μου είπε είναι "μαμά μια ρόδα".

Η γέφυρα που σας έλεγα. Μα δεν μοιάζει με ρόδα?

Φτάσαμε κατά τις 18:30 και μόλις είχα σηκωθεί οι γονείς μου από την απογευματινή σιέστα τους. Μέχρι να βγάλω τα πράγματα από το αυτοκίνητο και να τα τακτοποιήσω, ο Φίλιππος βρήκε την φουσκωτή πισίνα και ζήτησε από τον παππού να την φουσκώσει. Ευτυχώς που ο πατέρας μου έχει ένα κομπρεσέρ και έτσι μπόρεσε και τη φούσκωσε γιατί πέρσι τη φουσκώσαμε με τον Μάνο και μας βγήκαν λίγο τα πνευμόνια. Του έβγαλα τα ρούχα και μπήκε μέσα πριν καλά καλά γεμίσει με νερό. Έτσι βρήκα και εγώ την ευκαιρία να κάτσω δίπλα του και να ξεκουραστώ λιγάκι. Όταν γέμισε μέχρι το πρώτο χρώμα, σκέφτηκα ότι είναι καλή ιδέα να φέρω τα καπάκια που μου είχε στείλει η φίλη Ελένη από το "Καρυδότσουφλο", του έβαλα και τα παπάκια και ξεκίνησε το ψάρεμα. Μπορώ να πω ότι του άρεσε να ψαρεύει, αλλά περισσότερο του άρεσε να μας πιτσιλάει με τη απόχη.


Γενικά οι μέρες μας ήταν πλήρες. Ο μικρός ξύπναγε κάθε μέρα από τις 7:30 και ρώταγε που είναι ο παππούς. Να πω ότι στην Αθήνα ξυπνάει 9 με 9:30. Έβγαινε έξω πριν πιει γάλα και πριν αλλάξει πιτζάμες, και πήγαινε και βοήθαγε τον παππού με τον κήπο, πότισμα ή σκάλισμα ήταν αυτό. Ευτυχώς κοιμόταν το μεσημέρι κανένα 2ώρο, και μια μέρα κοιμήθηκε 3 ώρες που στο τέλος τον ξύπνησα εγώ γιατί φοβόμουν ότι το βράδυ δεν θα μου κοιμόταν. Το απόγευμα όταν έπεφτε ο ήλιος βγαίναμε έξω και παίζαμε. Έμαθε να κάνει και ποδήλατο. Το βράδυ πάντως έπεφτε ξερός.



Βοηθάει τον παππού να βάλει στην αποθήκη τον καταστροφέα
(δεν ξέρω αν λέγεται έτσι, αλλά εμείς έτσι το λέγαμε.)

Ο παππούς του μαθαίνει ποδήλατο.


Ώρα για λίγο διάβασμα.

Παίζοντας με του φακούς.

Ώρα για καλλιτεχνία, ζωγραφίζει με την σφουγγαρίστρα στην αυλή.


Μετά από το άδειασμα των χόρτων, επιστροφή μέσα στο καρότσι.

Πλέον κάνει μόνος του ποδήλατο.

Κάθε μέρα πηγαίναμε για παραλία. Ερχόταν και ο παππούς μαζί μας για να κάνει και αυτός μπάνιο, αλλά νομίζω και για να με βοηθάει με τα πράγματα που έπρεπε να κουβαλάω στη παραλία (ομπρέλα, τσάντα με τις πετσέτες, τσάντα με τα παιχνίδια και ένα μικρό ψυγιάκι για τα φρούτα και το νερό μας). Σε ευχαριστώ μπαμπά για αυτό. 

Τις 2 πρώτες μέρες πήγαμε σε μια παραλία που είχε βότσαλα μέσα και έξω από την θάλασσα και ήταν λίγο απότομη. Μπορώ να πω ότι ο Φίλιππος δεν του πολύ άρεσε, γιατί την περισσότερη ώρα που ήμασταν μέσα ήθελε αγκαλιά, άσε που και εγώ δεν μπορώ το βότσαλο πονάνε οι πατούσες μου. Τις άλλες μέρες πηγαίναμε στα Περούλια, που ήταν και 10 λεπτά από το σπίτι, και έχει άμμο μέσα και έξω. Εκεί ο μικρός ξετρελάθηκε, κολυμπούσε για μια ώρα κάθε φορά και σπάνια ήθελε αγκαλιά, μόνο όταν έμπαινε νερό στο στόμα του, βλέπετε από την χαρά του που κολυμπούσε μόνος τους γέλαγε συνέχεια. Βγαίναμε για να φάει σταφύλια και για να παίξουμε με την άμμο και να φτιάξουμε ή καλύτερα να πω να φτιάξω καστράκια.

Το κάστρο που πρόλαβα να βγάλω φωτογραφία
πριν το κατεδαφίσει ο Φίλιππος.

Βοηθάει στο μάζεμα των σύκων.

Βόλτα στο λιμάνι του Άγιου Ανδρέα.

Το Σάββατο ξεκινήσαμε για μπάνιο, αλλά στο δρόμο μας έπιασε η βροχή και έτσι γυρίσαμε πίσω σπίτι. Εκεί βρήκα την ευκαιρία μιας και έκανε ζέστη να αφήσω να παίξει ο Φίλιππος με τη βροχή, κάτι που δεν έχει κάνει και μου άρεσε πολύ η ιδέα. Όταν του είπα αν θέλει να βγάλουμε τα ρούχα και να πάει να περπατήσει στη βροχή και να πλατσουρίζει στο νερό με κοίταζε λες και ήμουν τρελή. Βέβαια δεν είπε όχι και κατευθείαν έτρεξε, φώναξε και τον παππού να παίξει μαζί του. Κάποια στιγμή σταμάτησε λίγο η βροχή και γυρίζει στον παππού του και του λέει "παππού και άλλο βροχή". 

Την Κυριακή ήρθε η αδερφή μου και ο αδερφός μου με τις κόρες του. Πήγαμε για μπάνιο στο Τσαπί, μια ώρα απόσταση από τα Παναμπέλια, μια παραλία με άμμο αλλά είχε καμία δεκαριά βάρκες αραγμένες. Ο Φίλιππος πέρασε πολύ ωραία, γιατί ήταν μαζί με τις ξαδέρφες του και κολυμπούσαν και παίζανε μαζί. 

Μια πρωτότυπη ανεμοδούρα.

Μαστορεύουν τα ξαδέρφια.

Την Τετάρτη πήγαμε Καλαμάτα για να πάρουμε παπούτσια για τον Φίλιππο και μαζί με αυτό να πάει η μαμά μου στον οδοντίατρο. Αφήσαμε με την μαμά μου και ξεκίνησε η βόλτα μας. Πήγαμε και φάγαμε παγωτό μηχανής, στο οποίο ο Φίλιππος έγινε χάλια. Βέβαια γλύτωσαν τα ρούχα του από το παγωτό, αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο και για το πρόσωπο του. Ύστερα πήγαμε για τα παπούτσια και περπατήσαμε όλοι τη πλατεία μέχρι να φτάσουμε στο μαγαζί. Ο Φίλιππος βέβαια ήταν η καλύτερη του, γιατί ο παππούς τον έπαιρνε αρκετές φορές καβάλα στους ώμους του. Είδαμε το συντριβάνι που έχει η πλατεία και θέλαμε να πάμε να δούμε το Πάρκο του ΟΣΕ, αλλά μας έπιασε η ζέστη και έτσι προτιμήσαμε να κάτσουμε να πιούμε φρέσκο χυμό. 

Την Πέμπτη βρεθήκαμε με τον νονά του Φίλιππου και τον Γιάννη και πήγαμε για μπάνιο. Κολυμπήσαμε, παίξαμε και φτιάξαμε ένα κάστρο. Η νονά μας είχε φέρει και μια αδιάβροχη φωτογραφική μηχανή ενός φίλου και έτσι βγάλαμε φωτογραφίες μέσα στο νερό, δεν τις έχω δει ακόμα γιατί είναι σε διακοπές αλλά ελπίζω να έχουν βγει ωραίες. Αφού παίξαμε όλοι μαζί με τη άμμο, αρχίσαμε να πεινάμε και έτσι πήγαμε σπίτι και ψήσαμε σουβλάκια.

Η νονά μας φωτογραφίζει το κάστρο μας
και εγώ εκείνη και τον Φίλιππο.

Το κάστρο μας.



Κοιτάζει την πανσέληνο με τα κιάλια.


Τις επόμενες δύο μέρες πήγα μόνη μου με τον Φίλιππο για μπάνιο, γιατί έπιασαν τον μπαμπά μου κάτι ζαλάδες και ήθελε να ξεκουραστεί. Πριν φύγουμε για την παραλία είπα στον Φίλιππο ότι δεν θα έρθει ο παππούς και στεναχωρήθηκε λιγάκι, και του είπα επίσης ότι θα πρέπει να βοηθήσει λίγο με τα πράγματα γιατί θα είμαι μόνη μου. Παρόλο που είχα άγχος ότι δεν θα τα καταφέρω, ο μικρός ήταν ένας κύριος. Και με άφησε να χαλαρώσω και λίγο στη παραλία.

Ώρα για selfie.

Στιγμή χαλάρωσης.

Την ημέρα της επιστροφής είχαμε λίγο δράματα, ο μικρός δεν ήθελε να φύγει και ήθελε να τον αφήσω με τον παππού. Αχ και να ήταν λίγο πιο μεγάλος και θα τον άφηνα. Να πω την αλήθεια και εγώ δεν ήθελα να φύγω. Πάλι φύγαμε μεσημέρι και κοιμήθηκε και τις 3 ώρες στο αμάξι. Μάλλον το βγήκε όλοι η κούραση μαζί.

Η δύση του ηλίου. 
Read More »