The Train Party (4th birthday)

Φιλιππάκι μου, έγινες 4. Ξέρεις τα περισσότερα χρώματα. Τα ελληνικά ξέρεις να τα μιλάς πολύ καλά και κάνεις πολύ καλή προσπάθεια με τα αγγλικά. Λες την ελληνική αλλά και την αγγλική αλφαβήτα, και μπορείς και γράφεις τα περισσότερα γράμματα. Γράφεις ακόμα και πολλά νούμερα, και μετράς μέχρι το 20, και στις δύο γλώσσες. Από το Σεπτέμβριο έχεις αρχίσει και με φωνάζεις mommy, το οποίο το λατρεύω. Εκεί που κάθεσαι και μιλάς πετάς και κάποιες αγγλικές λέξεις. Μας τραγουδάς και στις δύο γλώσσες και μερικές φορές φτιάχνεις δικά σου τραγούδια κάνοντας ένα συνδυασμό και των δύο. Στο παιδικό ακόμα δεν έχεις κάνει φίλους, αλλά από ότι έχω δει όλα τα παιδιά σε ξέρουν. 

Χρόνια πολλά αντράκι μου!!!

Το θέμα για τα γενέθλια το είχα αποφασίσει από νωρίς, πολύ νωρίς. Πάντα είχες μια αγάπη για τα τρένα, το τελευταίο χρόνο είναι πάντα στημένο το τρένο στο σαλόνι μας και δεν περνάει μέρα που να μην παίξουμε. Και έτσι το πάρτι με θέμα τρένο ξεκίνησε να φτιάχνετε. Όλα τα έφτιαξα εγώ, δεν αγόρασα τίποτα, οπότε βγήκε πολύ οικονομικό. Προς τις τελευταίες μέρες αρρώστησα και φοβόμουν ότι δεν θα τα καταφέρω να τα φτιάξω όλα, αλλά αυτό που με ανησυχούσε ήταν ότι δεν θα μπορούσα να του φτιάξω τη τούρτα.

Το πρώτο πράγμα που έφτιαξα ήταν η πρόσκληση, γιατί ήταν και αυτή που έπρεπε να σταλεί πριν τα γενέθλια. Φέτος στα γενέθλια του είχαμε περισσότερο κόσμο από πέρσι. Είχαν κανονίσει οι γονείς μου να έρθουν για 3 εβδομάδες και έτυχε να είναι στα γενέθλια του, η νονά μας πλέον μένει μόνιμα Αγγλία και κάποιοι φίλοι που έχουμε κάνει εδώ.

Σειρά είχε ο στολισμός του σπιτιού. Έφτιαξα μια πινακίδα για την είσοδο του σπιτιού. Με το που έμπαινες στο σπίτι είχα κολλήσει στο τοίχο μια πινακίδα που έγραφε "Arrivals" και στην έξοδο έγραφε "Departures". Στη πόρτα της κουζίνα/σαλονιού είχα φτιάξει μια πινακίδα που προειδοποιεί για διάβαση τρένων και στο πάτωμα της κουζίνας είχα έφτιαξα γραμμές τρένου με μαύρη μονωτική ταινία. Τα παράθυρα τα στόλισα με banner που είχαν το σχήμα τρένου. 

Επίσης έφτιαξα και ένα καπέλο του εισπράκτορα. Είχα σκοπό όταν ερχόντουσαν οι καλεσμένοι να ζητάει ο Φίλιππος τα εισιτήρια τους και να ελέγχει και να τους κάνει μια τρύπα. Αλλά δεν ήθελε να το φορέσει. Το καπέλο το βρήκα εδώ.

Στο τραπέζι με τα φαγητά έβαλα ένα από τα τρένα για στολισμό και είχα φτιάξει καρτελάκι για τα φαγητά, δεν έχω όμως φωτογραφίες να σας δείξω.

Η τούρτα είναι η κλασσική, δοκιμασμένη τούρτα που φτιάχνω εδώ και 4 χρόνια στα γενέθλια του. Να πω την αλήθεια έλεγα να αλλάξω τούρτα, αλλά με το κρύωμα που είχα δεν είχα την όρεξη να μπλέξω. Βέβαια έμπλεξα με το στολισμό της τούρτας. Είναι η πρώτη φορά που έκατσα να φτιάξω ένα διακοσμητικό και μπορώ να πω ότι βγήκε αρκετά καλό για την ώρα και τη διάθεση μου. Για τη συνταγή της τούρτας μπορείτε να μπείτε εδώ, απλά δεν έφτιαξα την επικάλυψη fudge.

Περάσαμε πολύ όμορφα και ο μικρός το χάρηκε πολύ, που είχαμε τους γονείς μου αλλά και τους φίλους μας.

Να σας πω ότι ακόμα στη πόρτα της κουζίνας/σαλονιού είναι η πινακίδα για διάβαση των τρένων, δεν με άφησε να την κατεβάσω.

Read More »

A Long Summer Vacation

Αν και κοντεύει να τελειώσει ο Σεπτέμβριος τώρα βρήκα χρόνο να κάτσω να ασχοληθώ με το blog μου και να γράψω τις διάφορες αναρτήσεις μου. Και έτσι ήρθε η ώρα να γράψω για το πως περάσαμε το καλοκαίρι μας στην Ελλάδα, και να μυρίσει λίγο καλοκαίρι και θάλασσα.

Οι διακοπές μας αυτό το καλοκαίρι ήταν μεγάλες σε διάρκεια. Εγώ με τον Φίλιππο κάτσαμε στην Ελλάδα 8 εβδομάδες. Τις πρώτες 4 εβδομάδες ήμασταν οι δύο μας και μετά ήρθε και ο Μάνος. Φύγαμε στις 18 Ιουνίου, που ήταν και η 6η επετείου γάμου μας. Ωραία το γιορτάσαμε εγώ Ελλάδα και εκείνος Αγγλία. Τις πρώτες μέρες τις περάσαμε Αθήνα γιατί είχα κάτι ψώνια που ήθελα να κάνω για τον μικρό. Μετά φύγαμε για το χωριό. Ε, λοιπόν αυτές οι 2 εβδομάδες ήταν γεμάτες παιχνίδια, μπάνια στη θάλασσα και περιπέτειες.

Με το πιεστικό στο χέρι για να βοηθήσει τον παππού να καθαρίσει τις σκάλες.

Ο παππούς και η θεία του τον γαργαλάνε και αυτός έχει λιώσει από τα γέλια.

Τις πρώτες μέρες δεν είχαμε προλάβει να πάμε παραλία
 και έτσι έπαιζε με την άμμο που είχε ο παππούς στο σπίτι.

Παίζει με τις ξαδέρφες του.

Παίζοντας με τον θείου του με τα νεροπίστολα.

Το ποτιστήρι πήρε τη θέση του και ο Φίλιππος άρχισε να τρέχει πάνω κάτω.  

Η πισίνα είχε βρει και αυτή τη θέση της. Είπαμε αγαπάει το νερό.

Καβάλα στον παππού στο κάστρο της Μεθώνης
για να δούμε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα.

Τώρα πια και χτίστης.

Επιστροφή στην Αθήνα για να υποδεχτούμε τον μπαμπάς μας, αλλά και να δούμε καλούς φίλους. Πήγαμε και στο Αστεροσκοπείο της Πεντέλης για να δούμε το Δία και Κρόνο (σας χρωστάω ανάρτηση). Μπάνια στην αγαπημένη μας παραλία και φυσικά χτίσιμο κάστρων. 

Ζωγραφίσαμε με ζυμάρι. (χρωστάω και εδώ ανάρτηση)

Το αστεροσκοπείο της Πεντέλης. 

Εγώ κοιτάω τον Δία μέσα από το μεγάλο τηλεσκόπιο.

Καφέ με παλιά φίλη από το Λύκειο.

Κάστρο με το μπαμπά.

Γυρίσαμε στο χωριό για να μπορέσουμε να ευχαριστηθούμε μπάνια, γιατί στην Αθήνα είναι κουραστικό να πηγαίνεις κάθε μέρα για μπάνιο, μιας και θέλεις καμιά ώρα να πας και άλλη τόση να γυρίσεις. Επιτέλους κανονίσαμε και βρεθήκαμε με την Ελένη (Καρυδότσουφλο) και την υπέροχη οικογένεια της. Επισκεφτήκαμε όλοι μαζί τα τρένα που έχει η Καλαμάτα, τα οποία έχω να πω ότι είναι κρίμα που είναι παρατημένα και δεν τα αξιοποιούν λιγάκι. Θα μπορούσαν να είναι σε λειτουργία, αν όχι όλα κάποια από αυτά, και να κάνουν μια μικρή διαδρομή εκεί στο χώρο που είναι. Πιστεύω ότι τα παιδιά, αλλά και γονείς θα τους άρεσαν πολύ. 

Μετά από το μπάνιο μας επιβάλλεται φαγητό.

3 από 4 παιδιά πάνω σε μι παλιά μηχανή τρένου.

Μπήκε με το θείο του στη θάλασσα που είχε κύματα.
Είχε γαντζωθεί πάνω του αλλά δεν ήθελε κιόλας να βγει.

Το κάστρο που φτιάξαμε με τη νονά μας.

Είδε το αντηλιακό της νονάς του που ήταν σε σπρέι και ήθελε να της βάλει.

Μετά είχε σειρά ο μπαμπάς.

Οι άντρες τις παρέας έχουν ανοίξει μεγάλο εργοτάξιο. 

Η χαρά του παιδιού. Τα νεροπίστολα πήραν φωτιά.
Τέτοιο γέλιο είχα καιρό να κάνω.

"Έλα νονά να σου δείξω πως κάνουν ποδήλατο".

Το μεγάλο μου αντράκι.

Πλέον ο μπαμπάς έχει γίνει ειδικός στην κατασκευή κάστρου.

Έπιασε και το αστέρι του.

Η τελευταία εβδομάδα μας ήρθε και δεν θέλαμε να περάσει. Θέλαμε και άλλες μέρες αυτό ήταν το μόνο σίγουρο. Αλλά το μόνο σίγουρο ήταν ότι αυτές τις μέρες ήταν γεμάτες.

Η χαρά του να φορέσει το ρολόι του παππού.

Παραλία Σχοινιά. Από όπου και να κοιτάξεις παραλία και θάλασσα. 

Πρώτη επαφή με κιθάρα. 

Και η επιστροφή μας. 

Βλέποντας τις φωτογραφίες μου θύμισαν πόσο υπέροχα περάσαμε. Γεμάτες όμορφες στιγμές που θα τις θυμόμαστε για καιρό.

Read More »